The Monster (Roland West, 1925) - 100 Jaar Horror

Voor 1925 wou ik eigenlijk graag een andere film gaan kijken, namelijk Maciste in Hell (Maciste all'inferno). Een vroege peplum die zich grotendeels afspeelt in de onderwereld en afgaand op de screenshots die ik zag een visueel interessante film die wel eens wat weg kon hebben van Haxan. Maar helaas, de versies die ik vond bleken qua beeldkwaliteit bijna niet te doen. Dus daarom maar uitgeweken naar keuze B, deze horrorkomedie met wederom Lon Chaney (hij kwam al eerder voorbij in The Hunchback of the Notre Dame).

We worden gelijk in de actie afgezet wanneer we een eng geschminkte gestalte in een zwarte kap een val voor een automobilist zien opzetten. Door middel van een grote spiegel na een bocht wordt een bestuurder gedwongen zijn auto hardhandig naast de weg te parkeren waarna hij overmeesterd wordt en meegenomen. Via een titelkaart komen we erachter dat het verdwijnen van dit persoon het grootste nieuws in het dorp is sinds iemand er met de melkboer mee vandoor is gegaan. Een van meerdere grappige titelkaarten in de film.

Er wordt $5000 uitgeloofd voor diegene die de vermiste Bowman terugvindt. Een mooie kans voor winkelbediende en aspirant detective Johnny Goodlittle om indruk te maken op de dochter van zijn baas, Betty. Gewapend met zijn zojuist verkregen diploma, pistool en handboek gaat hij op onderzoek uit. Het spoor brengt hem al snel naar het oude sanatorium waar hij door een samenloop van omstandigheden opgesloten raakt samen met Betty en Amus Rugg, zijn rivaal als het gaat om Betty.

Het blijkt dat het sanatorium niet zo verlaten is als gedacht en dat er een bont gezelschap toe houdt onder leiding van de vreemde dokter Ziska (de altijd eng kijkende Lon Chaney). Het blijkt dat deze niks goeds in zin heeft en Johhny moet dus behoorlijk aan de bak als nieuwbakken detective.

The Monster was, ondanks dat de humor niet altijd even leuk is, een welkome verandering van spijs na alle dramatische horrorfilms die ik keek voor 100 Jaar Horror. Deze film is een stuk lichter dan alle voorgaande en de horror zou je kunnen omschrijven als Scooby Doo horror. Buiten onweert het hevig en in het spookhuis waren niet te enge figuren rond en zo nu en dan komt er een dreigende hand achter een deur vandaan die de helden proberen te pakken. Helemaal niks mis mee op z'n tijd. The Monster was prima vermaak zonder echt heel grappig of eng te worden maar heeft wel een paar trage momenten waar je even doorheen moet.

Trivia: De film was een bewerking van een toneelstuk uit 1922

Score:

There's Nothing Out There! (Rolfe Kanefsky, 1991)

Op de hoes van deze Troma-productie staat te lezen: "Rolfe Kanefsky invented the self-referential horror flick with THERE'S NOTHING OUT THERE (an idea copied by Kevin Williamson's screenplay for SCREAM several years later)."

En dat zou best wel eens kunnen kloppen. There's nothing out there gaat over een groepje jongeren dat op vakantie gaat naar... een "cabin in the woods". Eén van deze jongeren, Mike, heeft heel wat horrorfilms gezien en weet dat dit niet goed kan gaan. Hij waarschuwt de anderen steeds, maar die willen uiteraard niet luisteren. Natuurlijk duurt het niet lang voordat er inderdaad een monster komt opdagen: een alien die zich probeert voort te planten en met stralen uit z'n ogen anderen zijn wil kan opleggen...


Rolfe Kanefsky schreef het script toen hij nog op 'junior high' zat als jongen van achttien, twee jaar later werd de film opgenomen. Kanefsky had het filmvirus van geen vreemde: zijn vader Victor was filmmonteur, en werkte onder andere mee aan The Incredible Torture Show (a.k.a. Bloodsucking Freaks), ook een film uit de Troma-stal.

Scream zou inderdaad wel eens deels door There's Nothing Out There beïnvloed kunnen zijn. Mike geeft zelf op een bepaald moment de drie regels hoe zijn vrienden de film moeten overleven, wat bijna exact zo gaat als in de bekende scène uit het latere Scream, waarin film nerd Randy dat doet.

There's Nothing Out There zit sowieso volgepropt met zelfbewuste grappen. Mike becommentarieert luidkeels de stomme beslissingen die zijn vrienden maken. Geërgerd geeft hij commentaar als ze bedenken in hun eentje het bos in te lopen of te gaan skinnydippen, activiteiten die in horrorfilms tot een zekere dood leiden.
Vervolgens komt er een ander groepje jongeren aan die echt gaan skinnydippen, en daarbij in een discussie losbarsten over de locatie waar ze zijn: "Is this the camp by the lake? No it is the house by the pond!"
Het meta gehalte wordt verderop in de film nog verder opgekrikt als de personages zich hardop beginnen af te vragen of ze misschien niet zelf in een horrorfilm zijn beland...

Naast al deze grapjes biedt de film nog meer amusementswaarde: het tempo ligt hoog, en zoals het hoort in een Troma-film zijn er volop lachwekkende special effects (vooral het rubberen of plastic monster is hilarisch), veelvuldige titty shots en mag uiteraard ook het bloed niet ontbreken. Geen film voor iedereen, maar de liefhebber van Troma en horrorfans die ook van films als Scream, Tucker & Dale vs. Evil en The Cabin in the Woods houden zullen zich hier prima mee vermaken.

Score: