Spotify Tip - Umberto - Night Has A Thousand Screams

Het heeft even een tijdje geduurd maar hier is dan de 2e Spotify tip. Dit keer geen soundtrack maar toch eigenlijk ook weer wel. Het betreft namelijk het nieuwste album van Umberto, een elektronische eenmans band die als het ware soundtracks uitbrengt van films die nooit gemaakt zijn.  

De links in dit artikel verwijzen weer direct naar de muziekdienst Spotify. (je kunt dus gelijk beginnen met luisteren!)

Night Has A Thousand Scream

De film mag je er dus zelf bij bedenken en daar zullen de meeste horror liefhebbers geen moeite mee hebben tijdens het luisteren naar deze muziek. Umberto maakt elektronische soundtracks die hevig geïnspireerd zijn door de jaren 80 soundtracks van John Carpenter, en Goblin en Fabio Frizzi. Artiesten die wat mij betreft samen verantwoordelijk waren voor de beste soundtracks ooit gemaakt. (als we het hebben over elektronische soundtracks) Neigde het vorige album nog meer naar de Italiaanse invloeden, deze keer hoor ik veel meer Carpenter.

Night Has A Thousand Screams luistert ook echt als een soundtrack en heeft bijvoorbeeld tracks als "Opening titles" en "End Credits". Het is allemaal behoorlijk minimalistisch (The Puzzle) met het doel sfeer te creëren over het gehele album in plaats van nummers met een kop en staart. En sfeer is er op dit album in overvloed, zoveel dat je zou wensen dat er daadwerkelijk een film bij hoort! De nummers die vergezeld gaan van een langzame maar licht stampende beat vallen bij het beste in de smaak en vooral tijdens die nummers zie ik zo de levende doden uit hun te ondiepe graven rijzen. Luister bijvoorbeeld maar eens naar The Investigation!

Umberto

Bij sommige nummers duurt het bijna tot het eind voordat ze echt op gang komen (The Waterbed) maar bouwen daarmee veel spanning op en de conclusie van het nummer is daarom nog bevredigender.

Night Has A Thousand Screams is heerlijke muziek om bij te relaxen omdat het in tegenstelling tot veel andere (horror)soundtracks nergens hectisch of chaotisch wordt. Ikzelf luister graag naar dit soort muziek als ik wat schrijf voor de blog en ook tijdens het lezen kan dit album erg goed op de achtergrond. Liefhebbers van Frizzi, Carpenter en Goblin doen er goed aan om Umberto eens te beluisteren.

Mijn favorieten van het album zijn de laatste twee tracks van het album Paralyzed en End Credits, samen goed voor zo'n 13 minuten. Wat mij betreft een echte aanrader!

Spotify Tip - Cannibal Holocaust - Riz Ortolani

Ik ben al een paar jaar tevreden Spotify gebruiker en één van de beste dingen van de online muziek dienst is het grote assortiment filmmuziek. Daarom deze terugkerende rubriek met Spotify filmmuziek. (Die je natuurlijk ook heel goed kunt lezen als niet Spotify gebruiker, de links in deze rubriek verwijzen echter wel naar de muziek dienst. En die kun je ook gratis gebruiken dus wat houd je nog tegen?)

We trappen af met de soundtrack van één van de meest notoire Italiaanse horrorfilm aller tijden: Cannibal Holocaust. Gecomponeerd door Riz Ortolani die deze klus te danken had aan zijn soundtrack voor Mondo Cane en in het bijzonder het nummer "Ti guarderò nel cuore" waarvoor hij een Grammy won en een Oscar nominatie voor ontving. Riz Ortolani componeerde in totaal voor meer dan 200 films muziek.

Riz Ortolani

De soundtrack start met 1.Cannibal Holocaust (main theme), het welbekende thema dat een kalmte en rust uitstraalt dat in schril contrast staat met de extreem gewelddadige film die gaat komen. Beginnend met gitaar en synthesizer waarna er orkest en koor bij komen. Het tweede nummer, 2. Adulteress' Punishment is een dreigend stukje muziek met strijkers waar een raar keyboard piepje aan toegevoegd is, een vreemde maar effectieve combinatie. Vervolgens krijgen we met 3. Cameramen's Recreation een wat funky track met wah wah gitaar dat maar wat voort kabbelt en niet echt de moeite waard is. In 4. Massacre of the Troupe komen de keyboard geluiden en geleidelijk ook de strijkers van nr. 2 terug. Deze track komt nog het meest in de buurt van een traditionele horrorsoundtrack. De muziek wordt steeds intenser en op het hoogtepunt gaat het over in de "main theme". 5. Love with Fun is een variatie op de "main theme" en  "Adulteress' Punishment". 6. Crucified Woman is een prachtig stukje melancholische muziek met akoestische gitaar en strijkers, mijn favoriete nummer van deze soundtrack. Hierna breekt 7. Relaxing in the Savana behoorlijk met de opgebouwde sfeer met weer een funky nummer. 8. Savage Rite gaat weer verder waar Adulteress'Punishment gebleven was. In 9. Drinking Coco horen we waar Riz Ortolani's roots liggen met een lekker jazzy nummer inclusief een lange gitaar solo. Een stukje heerlijke jaren 70 filmmuziek! En binnen een half uurtje zijn we alweer aanbeland bij 10. Cannibal Holocaust (End Theme)

Persoonlijk vindt ik de Cannibal Holocaust Soundtrack geniale filmmuziek, constant op het randje van kitsch balanceren en vaak contrasterend met de ruwe beelden van de film. De muziek heeft zeker bijgedragen aan de brute realistische film die het destijds geworden is. Cannibal Holocaust is geen film die je vaak even opzet (voor mij althans) maar als je deze soundtrack luistert krijg je wel de neiging om de dvd weer eens op te zoeken en dat is wat goede filmmuziek ook doet.

Het complete album op Spotify.